Door op 9 maart 2016

Communicatieweg of de communicatie weg?

Communiceren is een belangrijke vaardigheid. Door een goede communicatie kun je zaken tijdig duidelijk maken aan mensen in je organisatie, aan anderen die rondom je organisatie een rol hebben en ook aan de inwoners. Kan het college dat?

Je kunt door een goede tijdige communicatie de weg naar je doel voorbereiden, mensen meenemen en weerstand weg nemen. Kortom, voor een goede bestuurder onontbeerlijk. Ons huidig VVD-CDA-CU/SGP college blinkt niet uit in deze vorm van communicatie. Sterker nog, men bakt er niet zo veel van, het lijkt er op als of de verschillende personen binnen het college er niet eens hun best voor doen. Men communiceert niet of laat en als er wordt gecommuniceerd veelal uit de hoogte.

Een paar voorbeelden:

– In de raad werd recent afgesproken dat er zorgvuldig geopereerd moest worden in het dossier H2O BV en daarmee aanverwante dossiers zoals Euroma. Een handvol dagen later beantwoordt wethouder Van der Stege zomaar een aantal vragen over Euroma. De journalist past de antwoorden van de wethouder aan in zijn Stentorartikel en er ligt een verhaal waar onze buren en de provincie terecht aanstoot aan nemen. De verhoudingen worden op onnodig scherp gezet. Of het college er iets van geleerd heeft is, zo stelt het college, een zaak van het college. M.a.w. dat gaat de gemeenteraad niets aan…..

-In december neemt het college het besluit het aantal stembureaus bij het aanstaande referendum te halveren. Pas eind februari wordt de raad hierover geïnformeerd onder druk van het feit dat een aantal gemeenten en daarnaast ook Minister Plasterk hiervoor bij de rechter zijn gedagvaard. De oproep van het grootste deel van de raad om het besluit te heroverwegen legt het college voorlopig naast zich neer. M.a.w. wat de raad vindt over de invulling van de uitoefening van het feitelijke stemrecht wordt afgedaan als ‘waar gaat dit over’ en ‘het is toch een college bevoegdheid’…..

– Een dikke week geleden,  vlak voor de inloopavond (?!) werden er plotseling wat bomen gekapt aan de Dorpstraat in Heerde.  Iedereen wist dat het een keer zou gaan gebeuren. De  ondernemers waren wel vooraf geïnformeerd, de bewoners van de woningen aan de Dorpstraat niet. Hoezo? Zijn ondernemers belangrijker dan andere inwoners van de gemeente……

-Afgelopen maandag was er een raadsvergadering en na afloop daarvan was er een informeel overleg tussen raadsvoorzitter en de fractievoorzitters. Twee kansen voor het college om ontwikkelingen of spoedkwesties met de raad te delen. Niets gehoord en niets gezien op dat front. En dan ‘the day after’ een tegen alle gewoonten in spoedinformatie aan de raad over de uitvoering van een volstrekt nieuw plan om de weg naar de Schaapskooi te verharden en ook de parkeerplaats bij onze schaapskooi te upgraden qua verharding. De werkzaamheden zijn inmiddels aangevangen en moeten voor 1 april klaar zijn. Er is geld over en om over dat geld te kunnen beschikken moet het werk voor 1 april voltooid zijn. Het toch te bizar voor woorden dat op een dergelijke belangrijke en gevoelige plek als de Renderklippen zonder enig overleg in een commissie  of de raad of betrokken organisaties zoals KNNV zomaar een weg wordt verhard en een parkeerplaats wordt opgewaardeerd. Het college is naar het lijkt volledig de weg kwijt als het gaat om communicatie naar de raad en de inwoners op dit onderwerp. Niemand heeft enige (democratische) invloed kunnen uitoefenen. Alleen de wegenwethouder….

Tot zover de voorbeelden die speelden in dit nog jonge jaar.

Enkele vragen:

  1. Wat is nog de visie van dit college op communicatie en participatie?
  2. De genoemde voorbeelden stapelen zich in korte tijd op. Is deze communicatiestijl representatief voor wat het college met communicatie beoogt?
  3. Moet de gemeenteraad rekening houden met continuering van deze stijl van communicatie?
  4. Realiseert het college zich dat deze communicatiestijl afbreuk doet aan de positie van het gemeentebestuur en daarmee ook de gemeentelijke afdeling communicatie?

Siebren Buist